Doorgestoken kaart of niet?

Donderdag, 30 april 2009
Suzan Boyle. Al een aantal weken houdt ze de gemoederen bezig. Een 47-jarige onbevlekte maagd uit een onuitspreekbaar dorp vlak bij Glasgow die bij de audities van Britain's Got Talent cycle 3 een stem als een klok laat horen ten overstaan van een zaal die van ongekend cynisch als een blad aan de boom is omgeslagen naar dak-eraf-gehalte vanaf de eerste trilling van de stembanden boven die onflatteuze jurk.

Iedereen heeft een mening en die mening is steeds samengesteld uit twee componenten: haar uiterlijk en haar talent. In de Volkskrant van afgelopen zaterdag een artikel over het nepgehalte van het programma. Niemand minder dan Hummy van de Tonnekreek (mind your step, mrs Big Brother herself en qua flatteusheid Suzans gelijke) wist het meteen: die jury speelt toneel want die weet echt van te voren al wie wie is.

Nou, daar heeft ze natuurlijk deels gelijk want ze hebben op een papier voor zich wie de persoon is, dat kun je al aan de vragen van Simon aan Suzan zien; hij zou anders nooit die specifieke vragen hebben gesteld. Hij weet ook dat ze heel goed zingt en er is ook geen enkele moeite gedaan om haar vooraf in een betere jurk te steken en haar van make-upadviezen te voorzien. Natuurlijk niet, dat hoort niet bij deze show. Ook is er vooraf al in Suzans woonplaats gefilmd (en omdat dat er uit ziet als een vuilnisbelt hebben ze zelfs in een nabijgelegen dorp dat er iets fatsoenlijker uitziet gefilmd), want bij de voorrondes is haar zangtalent natuurlijk allang gespot.

Je kunt het ook zien aan het meest complete filmpje op Youtube waarin je die twee leuke toneeljongens ziet zeggen: we zijn hier in Glasgow en het publiek is leuk, de stemming zit er goed in, er ontbreekt nog slechts een ding: talent. Meteen daarna komt Suzan... ja hehe, leuk ingeleid dus. Natuurlijk is dat allemaal gestaged. Maar Suzan is echt en haar talent ook, daar is niets aan gewijzigd vooraf. Het effect is zo heftig omdat het verschil tussen haar gewone thuis-zelf en wat ze wil bereiken zo enorm groot is.

Is ze lelijk? Ach, de tegenwoordige definitie van schoonheid is wat doorgeslagen, maar je mag toch met enige zekerheid stellen dat ze niet moeders mooiste is. Heeft ze talent? Ach, je moet houden van het trillende keeleffect en de musicaldraak die ze zingt, maar je mag met dezelfde stellige zekerheid zeggen dat ze kippenvelverwekkend goed zingt.

Haar succes mag een slim vooropgezette televisieproductie zijn, grotendeels buiten haar medeweten om, maar haar talent is niet doorgestoken, haar talent gaat haar helemaal naar de finale brengen en als het een beetje wil naar de voeten van de Britse majesteit, waar Suzan dan haar kunst voor mag vertonen. Go, Suzan.

Grieperige varkens

Woensdag, 29 april 2009
De logica ontgaat ons, maar nu.nl schrijft: "De Wereldgezondheidsorganisatie geeft aan dat het virus een mix is van een vogelgriepvirus, varkensgriepvirus en een menselijk virus. Daarom wordt de ziekte ook wel de Mexicaanse griep of de Noord-Amerikaanse griep genoemd."
Wij houden het op H1N1 of liever nog varkensgriep, zodat we even bij enkele feiten over deze prachtige dieren kunnen stilstaan.

Varkens komen in Nederland zeer algemeen voor. Veel meer dan je zou denken als je een keer door het centrum van een willekeurige stad wandelt, of een tochtje over het platteland maakt. Hoe presteren we dat, met gemiddeld 11,7 miljoen varkens in Nederland samen te leven zonder dat er varkenssteden of varkensdorpen bestaan?

Het antwoord is eenvoudig: zeer geconcentreerd verstoppen. Daarnaast exporteerde Nederland in 2008 weer meer varkens, namelijk ook een goede 11 miljoen. Het ter dood brengen van zo'n 14,5 miljoen varkens per jaar gebeurt in bebloede hoekjes waar weinig mensen zich graag vertonen, afgezien van het selecte gezelschap van gewetenloze lopendebandslachters. Voor de minder bekwame rekenaars zijn dat zo'n 30.000 geëxporteerde en 40.000 gekeelde varkens per dag: wat een efficiëntie! Dat wil zeggen, veelal gesubsidieerde efficiëntie: zoek bijvoorbeeld even op de twee Europese regelingen Particuliere opslag varkensvlees en Restituties voor varkensvlees. Doorgeschoten efficiëntie ook, alles wordt gebruikt. Moet kunnen hè.

Dit alles geldt voor een diersoort die volgens sommigen intelligenter is dan de hond. Gewoonte is in discussies meestal geen sterk argument, maar wel zo praktisch: daardoor vinden we in China regelmatig de hond in de pot en moeten wij daar niet zo boos om worden. Dat daarnaast het grotendeels islamitische Egypte de honderdduizenden onreine en door Christenen gehouden varkens preventief afslacht, is ook al niet iets waar we van moeten stampvoeten.

Zulke relativerende inzichten zijn in deze tijden van narigheid juist een geluk bij een ongeluk. Want laten we niet vergeten: al lijkt dit virus niet al te fataal, griep muteert zeer snel en deze variant komt inmiddels voor in de meeste delen van de wereld, zelfs Duitsland lijkt in de ban van de pandemie te raken. Voeg toe de grootste varkensconcentratie ter wereld én de enorme export van levende en dode varkens: als het aan Babalin ligt maakt Nederland helaas een goede kans op represailles door de virale gasten van Knor en zijn wroetende wrekers. Want na al die spielerei de afgelopen jaren met varkenspest, mond-en-klauwzeer en gestoei met antibiotica die o.a. de meticilline-resistente Staphylococcus aureus (MRSA) veroorzaakte, is het uit met de pret.

PS: nu.nl heeft zojuist uitgelegd waarom er toch geen sprake is van varkensgriep maar "Mexicaanse griep": het beestje moet een duidelijke naam hebben en "varkensgriep" is het niet, omdat deze variant van mens op mens overdraagbaar is. En dus koos men voor de naam van het eerste land waar de variant werd aangetroffen. Complimenten daarvoor!

Keuzecrisis!

Donderdag, 23 april 2009
Je kent inmiddels de kredietcrisis, energiecrisis, grondstoffencrisis en steeds meer: voedselcrisis. Er is een crisis die de meesten nog niet zo helder voor de geest hebben, maar waar je toch dagelijks mee te maken hebt. Een crisis die je ook ongelukkig maakt. Dit ken je vast: een vreselijk lange menukaart en je vriendin (m/v) kán máár níet kíezen, tot je maag zich omdraait van de hongerklop en je haar (m/v) bijna met geweld een keuze opdringt. Argh! Iets anders gezegd: de enorme keuzevrijheid in onze "moderne" samenleving maakt je ongelukkiger. Say what? Psycholoog Barry Schwartz legt dit uit in een korte presentatie. Het kost je 20 minuten en dat is gelukkig geen keuzeprobleem: gewoon kijken, al was het maar vanwege de prachtige humor. Voor wie toch denkt andere prioriteiten te hebben, hieronder een samenvatting van Schwartz' bevindingen. Ook handig om nadien even door te nemen om je geheugen te testen. Tip: pas deze gedachten eens toe op de relatiemarkt. :-)



Samenvatting:

1. De enorme keuzevrijheid maakt dat je verlamd raakt. Je kiest niet meer, de analyse van de beste optie kost veel tijd en energie, je moet verschillende winkels bezoeken, de afweging is vaak erg lastig, je komt er niet meer uit. Economen noemen al deze inspanningen transaction costs.

2. Als je uiteindelijk kiest, ben je ongelukkiger dan in het geval je minder keuze zou hebben. Waarom?!
Ten eerste: het besef van alle andere opties maakt dat je in het achterhoofd houdt dat je misschien niet de beste keuze hebt gemaakt. Was je iPhone toch niet zo goed als die HTC? Spijt!
Ten tweede: doordat je een gedegen analyse hebt gemaakt van alle alternatieven, weet je wat je mist. Je hebt net je geld uitgegeven aan een iPhone, maar daardoor kun je niet je stereo, iPod en fiets upgraden of op vakantie gaan, bovendien heb je nu die HTC niet. Economen noemen de kosten van het missen van die andere opties: opportunity costs.
Ten derde: door de kennis van al die opties zijn je verwachtingen zeer hooggespannen geworden. Dat maakt dat je praktisch altijd teleurgesteld zult zijn, want je vindt uiteindelijk altijd een paar dingen die niet perfect zijn aan je nieuwe iPhone, terwijl dat toch de beste smartphone moet zijn.
Ten slotte: bij één keuzemogelijkheid zou de verkoper schuldig zijn als het product niet voldoet aan je verwachtingen. Maar: jij maakt de afweging bij meerdere opties en je bent dus nu zelf schuldig aan het kiezen van die iPhone, die nooit perfect zal zijn.

Redacteur Revu injecteert artikelen met kankerverwekkende stof

Donderdag, 23 april 2009


Ger Post, redacteur van rioolsocietymagazine Revu, probeert zijn eigen achterban met giftige stukjes te vernietigen. Zo ondervond ook Hanna Tokkie, een toegewijde huisvrouw uit Amsterdam Zeewolde Haarlem Almere.

Na het lezen bekijken van het artikel heeft het arme mens spontaan een hartinfarct gehad. "En kanker en suikerziekte", aldus mevrouw Tokkie.

Dr. Babalin houdt niet van sensatie en heeft misdaadverslaggever Robbe van der Klot op de zaak gezet. Wordt vervolgd.

Tekstenknoper Albert Heijn slaat weer toe

Donderdag, 23 april 2009


Dat ze bij de AH hun teksten door VMBO-stagiairs laten schrijven, wisten we al. Maar dat er niemand is die ze dan even controleert blijft een fijne ergernis. Zo'n zweertje in je mond waar je toch op blijft kauwen, je kent het wel. Want het is wel lachen.

Dus jongens, voortaan iets beter concetreren, dan komt het goed.

Misschien heeft Rachid toch meer dan alleen een symbolische functie?

Google Streetview onthult Groninger galgenveld

Woensdag, 22 april 2009
voormalig gerecht te Groningen

Schedelhandelaren en knekeldieven: even investeren want hier ligt een goudmijn aan de oppervlakte. Wees er wel gauw bij, want Alberto Stegeman is al bij de Gamma gesignaleerd met een kruiwagen.

Onthoofding, radbraken en verbranding op een schavot, het zijn middeleeuwse barbaarse gebruiken uit een tijd dat er nog ridders en jonkvrouwen rondliepen. Toch? Niets is minder waar! Tot halverwege de 19e eeuw waren publiekelijke terechtstellingen in Nederland doodnormaal.

Een executie was een uitje voor het hele gezin. Een soort bloemenmarkt voor gevordenen, zeg maar. De ontzielden werden vaak posthuum tentoongesteld en overgeleverd aan de vogels op een plek langs de belangrijkste toegangsroute tot de stad. Zo wist je als aspirant moordenaar, dief of homo meteen waar je aan toe was. De stoffelijke resten werden, nadat ze waren weggerot, onder de stadsgalg begraven.

De overheid heeft er alles aan gedaan om de sporen van deze geliefde recreatiegebieden uit te wissen. Vaak is de grond nog steeds in handen van de gemeente en herinnert slechts een vage straat- of wijknaam aan de gruwelijke historie.

In Groningen bevond het meest recente 'gerecht' zich in het huidige Sterrebos, ter hoogte van de vijver. Op het half afgegraven bultje ervoor, om precies te zijn. De naargeestige bomen in de omgeving doen met enige fantasie denken aan de staken waarop de afgehouwen koppen waren gespietst. Leuk voor een avondje wandelen met je vriendin.

Goed, dat waren andere tijden, terug naar de onze.

Slank is het nieuwe blank

Woensdag, 22 april 2009
Discriminatie op basis van uiterlijk is van alle tijden. Ergens in de jaren '30-'40 waren mensen met een grote neus het bokje: die waren te goed in het drijven van handel, eigenlijk zo goed dat het stelen van de bevolking werd - volgens sommigen dan. Ook leek een donkere huidskleur vaak te wijzen op goedkope, "domme" menskracht. Maar ga je met je tijd mee, dan kun je deze voorbeelden beter vergeten. Dikkerdjes moeten het steeds meer ontgelden, slank is het nieuwe blank. Niet alleen vinden we vet esthetisch onplezierig, ook is het ongezond om erbij te lopen als een papzak. Ongezond op meerdere manieren: je hoeft geen dichtgeslibde aderen te hebben en moeite met een sprintje om dit te snappen.

Maar het International Journal of Epidemiology heeft onlangs uitgezocht dat vetkleppen onze gezondheid ook indirect schaden. Zo'n gofferd eet bijvoorbeeld veel meer en vaak ongezonder. Juist fast food staat bekend om de grotere energieconsumptie en schade aan de omgeving. De onderzoekers concluderen dat een denkbeeldige groep van 1 miljard vetzakken tussen 400 miljoen en 1 miljard ton CO2 extra zou uitstoten, ten aanzien van een groep van 1 miljard slanke mensen. Dit ten gevolge van (slechts!) het extra energieverbruik door voedselproductie en autovervoer voor genoemde kamerolifanten. Autovervoer? Ja, het kost veel meer moeite om zo'n log lichaam in beweging te krijgen, Newton zei het al: massa is traag! (Hoezo dus fast food?) Hebben de onderzoekers wel gedacht aan de grotere auto's, huizen en broeken waarin deze vadsige zeekoeien gehesen moeten worden? Het lijkt dus erger te zijn dan het onderzoek doet vermoeden.

Echt nieuw nieuws is dit trouwens niet. In de jaren '70 schreef de econoom Fritz Schumacher het boekje Small is Beautiful, waarin soortgelijke argumenten te vinden zijn. Dit boekje werd trouwens door The Times Literary Supplement als een van de 100 meest invloedrijke werken na de Tweede Wereldoorlog bestempeld, maar wie kent het? Hoe dan ook: kies ervoor om aantrekkelijk, gezond en aardig voor je omgeving te zijn, wees wijs met je gewicht, word slank... of verwacht binnen enkele jaren een dikke vettaks aan je baggy broek.

PS: daar heb je het al, vers van de pers!

Shooters zet volgende stap

Zaterdag, 18 april 2009
Berichtten wij eerder nog over het tolerante rookbeleid van Feestcafé Shooters, nu gaan ze een stapje verder in de strijd tegen de betutteling! Terwijl The Pirate Bay wordt ontmanteld en de servers tot affschrick ende exempel worden tentoongesteld kom je bij Shooters als vanouds aan je trekken.

Voor het gemak heeft Gorecht Knekelveld de gratis aangeboden pareltjes op een rijtje gezet. Zo is hij gewoon! En laat je sportschoenen thuis.

Met dank aan Feestcafé Shooters

Lichtzinnigheid in de Tasmantoren

Vrijdag, 17 april 2009
Bij Babalin hebben we een neus voor sluipverbruikers. Wee hun gebeente! Een zeer tragisch voorbeeld hiervan werd door onze correspondent Wamberto Sprot opgemerkt. In Groningen wordt al maanden gebouwd aan de Tasmantoren, een wooncomplex waarin 218 koopappartementen en penthouses komen. En gelukkig, zo lezen we op de site, draagt men ook een steentje bij aan duurzaamheid en zuinigheid, niet alleen een aardige geste maar steeds meer noodzaak in tijden van crisis: "(...) alles overigens op een uiterst energiezuinige en dus milieuvriendelijke manier". Het is dan tot daar aan toe dat de immense hijskranen rond Kerst volledig verlicht werden door honderden gloeilampen - tot januari kwam. En februari. Maart. Het is inmiddels april en nog steeds is het rond de bouwput elke avond tot diep in de nacht een feest van verlichting, maar voor wie? Er zijn geen gasten. Zou er dan nergens een lichtje gaan branden bij de bedenkers van zoveel nutteloze verspilling? Wij zetten in op: geen schijn van kans.

foto door Thewis Rabenhaupt

Het einde van het rookverbod

Vrijdag, 17 april 2009
Terwijl de VWA steevast beweert dat het rookverbod "goed wordt nageleefd" is het klachtenformulier al niet eens meer te vinden via hun website en weggestopt in een donker hoekje.

Dus, hoe zit het eigenlijk met dat rookverbod? Babalin ging eens een avondje stappen in Groningen -het rokerswalhalla van het land- en stelde een top-5 van dansrookkroegen samen, waar je lekker kunt dansen en genieten van een biertje en een peuk. Geen saaie eenmanszaken met zestigplussers dus, maar het echte werk!

5. De Kachel.

De welbekende feestkroeg met dol tokkiepubliek en de domste kroegbaas ter wereld, die naar verluidt zijn vergeelde middelvinger nadien nog diep in een hitsige Rita Verdonk heeft gestoken. Pluspunt: het barpersoneel rookt graag een shaggie mee.

4. Shooters.

Ideale dansgelegenheid voor dertigers met weinig smaak. Verplichte plek om na een paar Red Bulletjes nog even lekker achter de maatjemeerrokjes aan te gaan. Nadeel: buitenlanders zijn niet met mate welkom, dus laat je Marokkaanse vrienden thuis. Als je geen zin hebt in een knokpartij, tenminste.

3. Vera.

Dit alternatieve bolwerk is met stip gestegen! Gesubsidiëerd bier tegen een zachte prijs en veel ruimte om rustig je pakje op te roken onder het genot van snoeihard Indie-gejengel. Pas wel op dat je niet struikelt over een groepje grondzittende blowers midden op de dansvloer.

2. Shadrak.

Ondergronddisco waar geen controleur zich na twee uur durft te vertonen. Gewoon lekker genieten van je sigaretje, eventueel halflam hangend aan de paal. De rookruimte is er nog om archaïsche redenen. Zorg er wel voor dat je niet wordt geëlectrocuteerd als de kelder overstroomt, dat is namelijk al regelmatig gebeurd.

1. En dan de winnaar: De Warhol.

Trek geen schone kleren aan als je hier naar binnengaat, want het garderobepopje laat er geen as over groeien! Net als het barpersoneel, trouwens. Nee, in deze pretentieuze danstent moet gerookt worden! Twee verdiepingen lekker ongestoord roken, dansen, slikken, wat je maar wilt. De as tik je gewoon weg tegen het toegestroomde volk. Maar zorg dat je geen vlam vat, je bent hier natuurlijk wel in de provincie Groningen.

Veel plezier!

Nederalnds

Woensdag, 15 april 2009
Enige tijd geleden had het Roelof van Echten College in Hoogeveen een vacature: docent Nederalnds. Voor hen die het niet vatten, het gaat om een docent Nederlands. Te zien aan de functietitel is de nood zeer hoog, of was de typist met het verkeerde been uit bed gestapt. Overigens geeft Babalin ook taaladviezen, dus stuur gerust een bericht! Een gratis tip voor het Roelof van Echten College: niet al te veel spaties in de schoolnaam gebruiken.

Nederalnds (klik voor origineel)

Tips voor zoekende vrouwen

Woensdag, 15 april 2009
We ontvingen op de afdeling Relatiebeheer een mailtje van Barletta Ketzen. Ze vraagt om een pakkende, wervende tekst voor in haar profiel op de bekendste en grootste Nederlandse datingsite. Zij moet het niet van erotiserende foto's hebben, schrijft ze, maar van een originele beschrijving. Babalin vroeg hiervoor specialist Talent Fittipaldi: hij heeft jarenlange ervaring met oa workshops en adviezen in Godlinze en omstreken, en maakte al van veel zoekers vinders. Hij geeft ons een omschrijving van de gemiddelde zoekende vrouw op genoemde datingsite. Het advies geeft dus veel vrijheid: wil je origineel zijn, gebruik gerust alles, behalve onderstaande tekst. Succes!

"Je hebt een druk avontuurlijk leven, een leuke baan, vriendenkring en eigen plekje, maar toch, er mist iets, of misschien ben je ook niet écht op zoek... Maar als het dan op de man aankomt, pardon, prins op het witte paard - die heeft deze kenmerken: betrouwbaar, verzorgd, weet wat ie wil, loyaal, empathisch, ambitieus, intelligent, spontaan, stoer maar ook gevoelig! Je houdt van één of meer van deze sporten: fitness, spinning, tennis, duiken, klimmen, wintersport en natuurlijk winkelen, al is dat officieel geen sport. De hipste foto's van jezelf zijn wellicht die poserend met een grote katachtige, of met/op een olifant, kameel of paard. Duikfoto's en foto's knuffelend met dolfijnen doen het ook goed. Je gaat liefst vaak op vakantie en ver weg, je wilt mogelijk minimaal nog 3 continenten bezoeken, maar voor spontane acties als een weekendje Parijs bedank je zeker niet. Daarbij past natuurlijk een romantisch etentje met een goed glas wijn. Je leest graag een boek (zoals Kluun) en kijkt op de televisie naar Grey's Anatomy, Sex & The City, Gooische Vrouwen, De Lama's, DWDD en meer actualiteiten. Ten slotte, niet te vergeten, ben je dol op chocolade."

Paiq ontrafeld

Woensdag, 15 april 2009
De plugin werkt momenteel niet meer! Daarom bieden we het volgende alternatief:




Dr. Babalin houdt niet van verrassingen. Als hij zin heeft in lauw bier zet hij het een tijdje buiten de koelkast.

Met de Paiq-unblur-add-on kun je in Paiq foto's unblurren van personen die je eigenlijk nog niet mag zien.


Kijk, zo horen wij het graag! Niet al dat gedoe, gewoon weten aan wie je kostbare werktijd opgaat. Dr. Babalin software development presenteert de Paiq-unblur-plugin voor Firefox. Gewoon even installeren en je matches worden automatisch zichtbaar. Voor andere browsers dan Firefox is er ook een webinterface beschikbaar.

Wat drinken we vandaag?

Dinsdag, 14 april 2009
Heerlijk, dat mooie lenteweer. Maar van al die warmte krijg je dorst als een paard. Tijd voor een verantwoorde verfrissing. Eerlijk en puur, met een grote hoeveelheid vitamine-c. Je drinkt natuurlijk Albert Heijn sinaasappelap!

spelfout op pak (foto door Gea Budde)